ค่ำยันเช้า ตลาดเก่ายังน่าเดิน



 

ค่ำยันเช้า ตลาดเก่ายังน่าเดิน



 

เสน่ห์ที่แท้แห่งตลาดเก่า พิพิธภัณฑ์มีชีวิตที่เล่าอดีตผ่านความเป็นอยู่ของผู้คน ชี้จุดต่างจากเจตนาฟื้นตลาดโบราณ โหนกระแสถวิลหาอดีตของคนยุคใหม่สามชุก ศรีประจันต์ ลาดชะโด บางคนที ตลาดบ้านใหม่ คลองสวนร้อยปี ฯลฯ ชื่อเหล่านี้เป็นที่รู้จักมักคุ้นดีในฐานะที่เป็นจุดหมายปลายทาง ของบรรดาผู้ที่ชอบเสพความเก่า และของเก่าทั้งในเรื่องราว บรรยากาศและสิ่งของ ตลาดเก่าเป็นที่ที่เราจะพบความทรงจำในวัยเด็กจากฉากภาพชีวิต บรรยากาศการค้า ๆ ขาย ๆ ขนม อาหารที่มีสีสันและเป็นความทรงจำ ที่เจือความน่าสนุก ซึ่งโลกยุคใหม่หรือตลาดทันสมัยติดแอร์ ไม่สามารถทดแทนหรือสร้างขึ้นมาได้เหมือนเดิม



ในสมุดบันทึกหลายหน้าของผมนั้น ปรากฏเรื่องราวของตลาดและสิ่งของที่ระลึก ที่ได้จากการเดินตลาดอยู่ไม่น้อย บ่อยครั้งผมมักจะมองหาเรื่องราวใหม่ ๆ ของตลาดเก่า ๆ จากหลายที่หลายแห่งเพื่อพาตัวเองออกไปดู และไปอยู่ท่ามกลางบรรยากาศนั้นทั้ง ๆ ที่รู้ว่าแม้ไปแล้วจะไม่ค่อยมีอะไรแปลก ๆ ใหม่ๆ ให้ได้เห็นอีกเท่าไรนัก แต่บนความซ้ำ ก็ยังมีความแปลกของทำเลที่ตั้ง ภาษาของผู้คนที่นั่นที่เจรจาสื่อสาร หน้าตาและรสชาติของขนมของกินทั้งหลายให้ได้สัมผัสอยู่ดี

 

 



ตลาดเก่าในบ้านเราทั้งหลายซึ่งเป็นที่รู้จักดี ไม่ว่าจะเป็นอัมพวา สามชุก คลองสวนร้อยปี หรือลาดชะโด อยุธยา ตามที่ผมสังเกตนั้นล้วนมีทำเลที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลำคลอง อาจเพราะเป็นเรื่องของวิวัฒนาการของตลาดและชุมชนเกี่ยวเนื่องกับสายน้ำมาช้านาน เมื่อก่อนคนเรายังไม่มีถนนหนทาง คนส่วนมากก็ใช้การพายเรือไปไหนมาไหนและลงเรือเพื่อไปค้า ๆ ขาย ๆ กันที่ตลาดของท่าน้ำแต่ละชุมชนนั้น แต่พอมีถนนตัดผ่านคนก็หันหลังให้กับสายน้ำไปพึ่งยวดยานรถยนต์ ตลาดริมน้ำที่เคยคึกคักจึงถูกปล่อยทิ้งไร้คนสนใจจนแทบจะร้างไปเสียหมด

เสน่ห์ของตลาดไม่ว่าจะเป็นในมุมใดหรือที่แห่งไหน จึงเป็นเรื่องราวที่คนมักจะพูดถึงเมื่อเดินทางออกไปเที่ยวไหนต่อไหนไม่น้อยหรือด้อยกว่าการได้เห็นพิพิธภัณฑ์สวย ๆ ดี ๆ เพราะตลาดคือที่ที่เราจะได้เห็นพฤติกรรมจริง ๆ ของคนว่ากินอยู่อย่างไร ใช้ข้าวของประเภทไหน เป็นสถานที่ที่รวบรวมรูปรสกลิ่นเสียง ของจุดหมายปลายทางแห่งนั้นให้สัมผัสได้ในคราวเดียวกันโดยที่ไม่ต้องตีตั๋วหรือเสียเวลานานเป็นวัน ๆ โดยไม่น่าเบื่อหรือชวนง่วงงุนตาลายเหมือนเวลาที่ต้องเดินท่อม ๆ อ่านข้อมูลในพิพิธภัณฑ์ ตลาดสำหรับผมถือได้ว่าเป็นทั้งพิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิต จับต้อง เรียนรู้ได้โดยมีจิตวิญญาณและลมหายใจของผู้คนจริง ๆ

 

 

 



แนะนำ